Зошто толку значење на манастирите?
Започна со Свети Нина што е исто што и Свети Нино како нема родови за најголем одек во денешницата има поради Католикос-Патријархот на цела Грузија, Илија Втори, кој претставуваше една од највлијателните, најпочитуваните и најзначајните фигури во современата историја на земјата, чие духовно водство со децении ја обликуваше социјалната и културната реалност на грузискиот народ. Роден на 4 јануари 1933 година, а починат на 17 март 2026 година, неговиот авторитет далеку ги надминуваше границите на црквата, а неговите пораки и дејства во областите на демографијата, зачувувањето на мирот и зајакнувањето на православната вера одиграа клучна улога во опстанокот и стабилизацијата на Грузија по распадот на Советскиот Сојуз и за време на бурните транзициски периоди.
Православната вера има фундаментално и егзистенцијално значење за Грузија, а Патријархот Илија Втори постојано нагласуваше дека таа не е само религиозен избор, туку самиот столб на грузискиот национален идентитет, култура и државност низ вековите. Сместена на крстосницата меѓу моќни империи и различни религиозни светови, Грузија со векови успеала да го зачува својот јазик, писмо и посебност токму благодарение на православната црква, која функционирала како духовен штит во времиња кога државните институции биле уништувани од странски освојувачи.
За Грузијците, прифаќањето на христијанството во четвртиот век под водство на Света Нино е точката од која почнува развојот на нивната писменост, архитектура и филозофија. Во современиот контекст, православието за Грузија претставува морален компас и кохезивна сила што го обединува општеството, нудејќи чувство на континуитет и припадност во светот кој брзо се менува и глобализира.
Еден од најголемите и најпрактичните придонеси на Патријархот Илија Втори е неговиот директен и револуционерен ангажман во решавањето на тешката демографска криза со која Грузија се соочи на почетокот на дваесет и првиот век. Соочена со низок наталитет, висока стапка на емиграција и економски потешкотии, нацијата се наоѓаше во фаза на сериозно стареење и депопулација. За да го поттикне наталитетот, во две илјади и седмата година, Илија Втори објави историска иницијатива со која вети дека лично ќе го крсти секое трето и следно дете родено во православно грузиско семејство. Оваа духовна понуда предизвика невиден бран на ентузијазам низ целата земја.
Да се има Патријархот за кум стана огромна чест и благослов за секое семејство, што резултираше со драстичен и моментален скок на наталитетот во Грузија. Низ масовните церемонии на крштевање во катедралата Света Троица во Тбилиси, Илија Втори стана духовен кум на над 70.000 деца, со што директно придонесе за демографското обновување и зајакнување на семејните вредности во општеството.
Покрај внатрешните општествени прашања, Патријархот Илија Втори низ својот долг престол секогаш се етаблираше како неуморен гласник на мирот, толеранцијата и националното помирување. Во текот на граѓанските немири, етничките конфликти во деведесеттите години и војната во две илјади и осмата година, црквата под негово водство постојано повикуваше на прекин на насилството и дијалог. Неговата реторика никогаш не беше насочена кон поттикнување омраза, туку кон заштита на човечкиот живот и ублажување на страдањата на бегалците и жртвите од воените дејствија.
Тој постојано потсетуваше дека мирот не е само отсуство на војна, туку духовна состојба која бара меѓусебна почит, простување и соживот меѓу различните етнички и религиозни заедници кои ја делат територијата на Грузија. Преку својата урамнотежена и мудра позиција, Патријархот успеа да ја позиционира црквата како институција со највисок степен на доверба во државата, која служи како мост за разбирање во тешки геополитички времиња.
Значи црквата не е само верски ами и општествен начин на живеење во Грузија.
