Силните личности често се перципираат како оние на кои не им треба никој и ништо, како луѓе кои можат да разберат сè и да решат секој проблем. Се мисли дека не им е важно дали некој ќе ги сослуша, дека не им треба некој што ќе се грижи за нив. Кога некој ве смета за силна личност, од вас се очекува секогаш да бидете тука за другите, да им помогнете да го носат својот товар, без исклучок. Разговараат со вас, но најчесто само за да зборуваат, а не за да ве прашаат како сте навистина.
Силната личност ретко ќе слушне прашање како: „Дали си уморен?“ „Дали страдаш?“ „Дали се плашиш?“ За другите, најважно е што секогаш можат да сметаат на вас – вие сте нивното засолниште, карпа на која можат да се потпрат. Но, токму тие силни луѓе најчесто остануваат незабележани во својата постојана поддршка. Никој не се прашува од каде ја црпат таа сила.
Ако силната личност изгуби контрола, веднаш станува „слаба“. Ако ѝ попуштат нервите, се смета за „хистерична“. Ако за момент исчезне, сите го забележуваат нејзиното отсуство, но ретко кој ја забележува нејзината постојана присутност.
Затоа, почитувајте ги и ценете ги силните личности во вашиот живот. И ним им треба љубов, поддршка и момент за одмор.
