Иво Андриќ е добитник на Нобеловата награда за литература во 1961 година. Неговите теми најчесто биле на теми поврзани со неговата родена Босна за време на отоманското владеење. Неговата родна куќа во Травник е музеј, како и неговиот стан во Белград кој е домаќин на „Музејот Иво Андриќ“ и „Фондацијата Иво Андриќ“. Зад себе има голем број значајни дела и е еден од ретките чии речиси сите дела се здобија со популарност, покрај најпознатиот роман „Мостот на Дрина“. Овој роман е за минливоста на животот, но Андриќ вешто пишувал и за љубовните и едукативните теми. Во 1961 година, Андриќ ја доби Нобеловата награда за литература и останува запишан во историјата на истакнатите писатели на едно тешко време.
Неговата рака го напиша она што го диктираше неговиот ум и така настанаа едни од најубавите цитати за животот, пријателството и љубовта. Меѓу незаборавните цитати се оние запишани во книгата „Знаци покрај патот“, која е омилено четиво за многу генерации.
1. Младоста е среќна доба во која човекот почнува да верува во себе, а сè уште не престанал да верува во другите.
2. Оној што не го вади нежното цвеќе на својата душа на ветриштата на искушението, дури и да го спаси целосно и да го однесе до крај, како никогаш да го немал.
3. Рана која е скриена, бавно и тешко зараснува.
4. Поубавата душа подлабоко липа.
5. Она што не боли – не е живот, што не поминува – не е среќа.
6. Сите вистински животи се убави и тешки.
7. Сите сме мртви, само по ред не закопуваат.
8. Имаше толку многу работи во животот од кои се плашевме. А не требаше. Требаше да се живее.
9. Болеста е судбина на сиромашните, но и казна за богатите.
