Делата на Вилијам Шекспир се дел од битолската култура, особено драмските изведби.
Шекспир е особено важен за современата европска цивилизација, бидејќи преку неговите драмски текстови, сфаќаме дека уметноста е жива дејност, преку која се оставарува духовниот профил на светот.
Сонетите на Шекспир се повторно разоткривање на дамарите на постоењето.
Според него, целиот свет е сцена.
Во Битола, Шекспир не доаѓа еднаш годишно. Некој го носи со себе цел живот.
Постојат личности што не прават само настани.
Туку создаваат навика. Лилјана Спировска е таква личност.
Од 1998 наваму, таа го враќа Вилијам Шекспир таму каде што најмногу припаѓа – меѓу луѓето. Како жив текст.
Гимназијалците од „Јосип Броз Тито” што говорат на неговиот јазик. Овие младинци тек го учат животот низ сонетите што звучат како да се напишани вчера – затоа што искажани се големи вистини кои годат како стрели. Под менторство на нивната професорка по Англиски јазик – Ирена Димовска – Митревска и оваа година прозвучија старите вистини за светот во нова неповторлива изведба, како што и сугерира драмската постановка
И секоја година, истото прашање:
Зошто Шекспир?
Можеби затоа што, како што кажал Хорхе Луис Борхес, никој не успеал да создаде толку луѓе во еден свет. Освен Бог.
