Во овие денови на тага, кога Македонија жали за трагичната загуба на младите животи во Кочани, зборовите ја губат својата сила, а болката го обзема секое срце. Наместо вообичаената радост со која го дочекуваме 21-ви март, овој пат го одбележуваме во тишина, со почит и сочувство кон семејствата на загинатите.
Светскиот ден на поезијата, кој по традиција го славиме на овој датум, денес нека биде повод за сеќавање, за солидарност, за заедничка мисла и молитва. Нека стиховите бидат наша утеха, нека зборуваат таму каде што болката е непоимлива.
Во чест на прерано згаснатите животи, споделуваме стихови на големиот македонски поет Ацо Шопов…
,„Исцедете, ограбете
пот и труд и меса голи,
уста пуста затворете
да не каже оти боли.
Очи црни ископајте
да гледајат не давајте,
раци машки прекршете
срце лудо наранете.
Угаснете и светлини!
Мрак да биде – каракамен.
Има, има – в темнината
нешто живо пак да свети:
има болка на душата
има души наранети.
Болка боли – болка гори
болка тече, душа мори.
А болката кога свети –
тешко, тешко, тешко клети!”
Нека почиваат во мир.
