Тој што зборува лошо за тебе — не го прави тоа затоа што те познава, туку затоа што е изгубен во сопствените рани.
Зашто е повреден, фрустриран и заробен во незадоволство од самиот себе.
Кога ќе дозволиш неговите зборови да те повредат — си му дал моќ.
Но кога ќе ја исправиш главата и ќе кажеш: „Не ме допира тоа“ —
тогаш ти си тој што победува.
Не дозволувај отровот на туѓите јазици да стигне до твоето срце.
Не е секој збор што се кажува за тебе — вистина.
Всушност, често и не се однесуваат на тебе —
туку на нив, на нивните борби, падови, слабости.
Зашто кога некој не знае како да се сака себеси,
лесно почнува да ги презира другите.
Затоа застани. Вдиши длабоко.
Погледни каде одиш. И пушти ги.
Пушти ги нивните зборови, нивните погледи, нивните мисли.
Зашто твојата вредност не зависи од нивните јазици.
Таа живее во твоето срце.
Во начинот на кој стоиш исправен.
Во тоа колку пати си станал кога сакале да те скршат.
И затоа — продолжи напред.
Дури и кога зад себе ќе слушнеш шепот што сака да те забави и повреди.
Светот не им припаѓа на оние што зборуваат зад грб,
туку на оние што имаат храброст да чекорат понатаму.
