„Неискрениот пријател е човек користољубив, немил, се преправа, себичен, лицемерен и носи само лик на пријателство за да го искористи тоа.
Лаже кога вели дека е пријател и го сокрива лукавството преправајќи се дека е верен.
Го повикува на помош пријателот, а самиот одбива да му помогне, наоѓајќи илјада изговори.
Пријател е само во успесите на пријателот, а во неуспесите се одрекува од него.
Се сеќава на него кога тој е во благосостојба и се распрашува за него кога е далеку, а кога е среќен му посакува среќа,
кога е здрав – здравје,
кога е славен – слава и богати дарови му праќа додека е богат и прави сè за да го покаже своето пријателство;
а брзо го заборава ако се случи некаква несреќа, па и не прашува за него и не се сеќава на него ниту кога се соседи.
Го избегнува и колне, му префрла за глупавоста во неуспехот, кога е болен го заборава и не му ни приоѓа кога е несреќен,
се одвраќа од него ако е жалосен,
кога е понижен го презира, кога е осиромашен се трга од него,
кога е во оскудица – не му помага и кога умира – не го жали.
Таков е неискрениот пријател…“
Свети Нектариј Егински
