Во секој од нас има една лоша работа. Секогаш гледаме на она што ни недостасува. Оној што не е таму. Она што не можеме да го имаме. И не ги гледаме сите околу нас. Тревата не е секогаш позелена во туѓа градина. Всушност, не се работи за тие што се тука, ниту за оние што не се. Се работи за тебе. За животот во тебе. Чувството на благодарност. Сознанието дека никој од нас и ништо нема да остане тука засекогаш. И дека се може да се смени со новото утро.
Што е тоа кај човекот што секогаш ги зема здраво за готово оние што се тука за нас? Како никогаш да нема да си одат. Не можете да планирате за срцето што ќе сака, а што не. Тоа само избира пат. А на тебе е да живееш. Да чувствуваш. Да сакаш. Го живеете овој ден како да нема да има друга можност. Како и да е, запомнете една работа. Погледнете ги оние што се тука. Кои се даваат себеси. Кои ќе одговорат на вашиот повик за помош. Светот е подобар ако имаш барем една таква личност. Научи да цениш! Ќе ти треба некогаш.
