До неодамна, интровертите се сметаа за срамежливи или несреќни, но денес нивните предности се повеќе се откриваат. Сузан Каин, авторка на книгата „Тивко: Моќта на интровертите во светот што не се затвора“, е една од најактивните „претставници“ на интровертите, а нејзиниот говор на ТЕД конференција е прегледан 26 милиони пати на YouTube.
Таа напиша уште една книга за интровертни деца и тинејџери: „Тивка моќ: скриените сили на интровертите“. Нејзината порака е – интровертноста не е особина која треба да се надмине, туку треба да се прифати и почитува.
Што е интровертно дете? Во интервју за Вашингтон пост, Сузан објаснува дека ова е дете кое ужива во самотија или сака потивки активности и поминување време со една блиска пријателка. Изгледа дека гласните активности им ги трошат батериите.
Сузан нагласува дека интровертноста не е исто што и срамежливоста – срамежливите луѓе се плашат од осудување од околината, интровертите не.
Како да ги поттикнете интровертните деца?
Родителот треба да се обиде подобро да ги разбере. За почеток, да се разбере дека тие имаат различен нервен систем, што ги прави почувствителни на дразби. Кога сакаат да се повлечат од вревата и гужвите, веројатно нивниот организам е физички преоптоварен.
Училишниот ден може да биде исцрпувачки за нив и им треба време да се опорават кога ќе се вратат дома, па ќе бараат тишина и осаменост.
Како социјалните мрежи влијаат на интровертните деца?
Од една страна, тоа им помага да комуницираат без да одат на бучни места. Од друга страна, 24-часовното присуство на врсниците преку Интернет може да биде исцрпувачко. Родителите треба да им помогнат да научат да го одвојуваат важното од неважното кога се онлајн.
Сузан Каин исто така истакнува дека училиштата и педагозите треба повеќе да се приспособат на различните можности на интровертните ученици, за да имаат еднакви шанси за успех.
„Повеќето интровертни луѓе имаа многу тешки искуства растејќи во екстровертно општество, секогаш чувствувајќи дека не се во чекор со очекувањата на околината“, вели таа. Особено им отежнува групната работа, што денешниот образовен систем се повеќе го нагласува. „Осаменоста е еден од најбрзите начини за размислување и развивање таленти“, вели таа.
